Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for اوت 2014

امسال سومین سالی بود که مراسم روز قدس در امونتون  برگزار شد و اولین سالی بود که علاوه بر تجمع، در خیابان های مرکز شهر جمعیت شرکت کننده به راهپیمایی هم پرداختند. برنامه روز قدس، سومین تجمع در حمایت از مردم فلسطین در ادمونتون در یک ماه اخیر بود. در مقایسه با سالهای قبل، جمعیت به مراتب چشمگیرتری در تجمع و راهپیمایی شرکت کردند – شاید حدود 1000 نفر، CTV حضور 800 نفر را گزارش کرد – که در نوع خود تا آن روز برای چنین مساله ای بی سابقه بود. هرچند که به لطف وحشیگری بی حساب و کتاب ارتش اسرائیل، تجمع بعدی در ادمونتون شلوغ تر از تجمع روز قدس بود اما به هرحال تحت عنوان مشخص روز قدس، رکورد حضور شهروندان مسلمان و غیر مسلمان و عرب و کانادایی در حمایت از مردم فلسطین و آزادی قدس به ثبت رسید. طبق آخرین پیش بینی ها، قرار بود هوا در طول برنامه به شدت بارانی باشد. بارندگی شدید در صبح روز جمعه هم مزید بر علت شد که بعضی از دوستان با نگرانی از عدم استقبال از تجمع، به فکر پیشنهاد و چاره جدید باشند. به خواست خدا حدودا یک ساعت و نیم قبل از شروع تجمع باران متوقف شد و برای دقایقی آسمان حتی آفتابی هم شد.

 

Al-Quds Day

 حرف ها و گفتنی های برنامه روز قدس امسال خیلی زیادند. تجربه هایش هم همینطور. تجربه های عمدتا شیرین و آموزنده و  بعضا تلخ. اما در مجموع و به اذعان تقریبا همه افرادی که شرکت کرده بودند و یا بعدا اخبارش را پیگیری کردند، در نوع خودش موفقیتی محسوب می شود و همه اینها مرهون لطف خداوند و دست حمایت و راهنمایی اوست که اصلی ترین یاور مظلومان تاریخ است. صحنه هایی مثل تصویر پایین هم در برنامه روز قدس امسال وجود داشت، اما به دلیل هوشیاری شرکت کننده ها در تجمع، مشکلی به وجود نیامد. مشکلی که متاسفانه در کلگری و تورنتو در این سالها به چشم می خورد، یعنی درگیر شدن با هواداران صهیونیست ها و این همان چیزی است که آنها دنبال آن هستند.

Israeli flag

حرف های زیادی هست که نمی شود در محیط عمومی کانادا خیلی راحت مطرحشان کرد. برای همین اینجا بیشتر برنامه روز قدس محدود می شود به جنبه حقوق بشری آن که البته در جای خود بسیار مهم و در اینجا تاثیرگذار هم هست. حرف هایی هم هست که به دلایل مختلف نمی شود در فضای مجازی عمومی، مثلا در صفحه برنامه روز قدس در فیس بوک و یا حتی در جلسه هماهنگی با فلسطینی ها و دیگران برای بهتر برگزار شدن برنامه بیانشان کرد، چون ممکن است باعث بروز اختلاف نظر شوند. اما اینجا می شود به بعضی از این نکته ها اشاره کرد.

نکته اول، لزوم همکاری و همفکری با سایر مسلمانان در کاناداست. تمرکز ما در این سالها عمدتا بر روی شیعیان و کمک گرفتن از آنها بوده است. هرچند در سالهای قبل هم تلاش شد که دیگران، عمدتا اهل سنت، درگیر موضوع شوند و مشارکت و کمک فعالانه تری داشته باشند، اما به دلیل اینکه عمده تلاشمان محدود به دو سه هفته منتهی به روز قدس بود و در سایر ایام سال ارتباطی با آنها نداشتیم، طبیعتا حمایت درخوری هم نمی شد انتظار داشت. تجربه امسال ثابت کرد که اولا فعالانه تر باید در برنامه ها و جلسات هماهنگی آنها شرکت کنیم و اظهار نظر کنیم، ثانیا باید متقابلا از آنها در جلساتمان دعوت کنیم و حرف هایشان را بشنویم و از همه مهمتر، ارتباطمان را محدود به آن چند هفته نکنیم. به خواست خدا زمینه بسیار مناسبی امسال به وجود آمد و افراد مختلف و موثری که دغدغه های مشابهی دارند در تدارک برنامه مشارکت کردند. این ارتباطات را باید حفظ کنیم و حتما از این ظرفیت در سالهای بعد بهره ببریم.

نکته دوم که در تکمیل مطلب قبل است، هنر مدیریت کردن سلایق و نظرات مختلف، یکپارچه کردن آنها تحت عنوان مشترکی مثل روز قدس و بعضا پیشگیری هنرمندانه از بروز بعضی اتفاقاتی است که ممکن است شاکله برنامه اصلی را تحت تاثیر بگذارند. مثلا پیشنهاداتی بود که به هیچ وجه شعار اسلامی و یا عربی داده نشود، یا حتما از صدای خواننده های مختلف مرد و زن عرب (در سبک های مختلف موسیقی) برای شروع برنامه و یا پیش زمینه صدا در آخر برنامه استفاده شود، یا اینکه برنامه اصلا صبغه دینی نداشته باشد و یا حتی اینکه در خلال برنامه کسی هوس کند و پرچم اسرائیل را آتش بزند. بعضی از اینها قطعا غلطند، بعضی تابع شرایط محیطی باید در باره شان تصمیم گرفت. بعضی ها را می شود درک کرد، بعضی ها را باید با هنرمندی رد کرد و ممکن است در بعضی موارد، بهای مشارکت بیشتر این باشد که به خواسته های معقولتر تن داد. شخصا و از نظر منطقی موافقم که مثلا شعار عربی را خیلی ها ممکن است متوجه نشوند و برای همین باید حتی المقدور از تریبون اصلی برنامه پخش نشوند، اما به هرحال عمده شرکت کننده ها عرب و مسلمانند و معنی تکبیر را می فهمند و حق دارند به پشتوانه اعتقادیشان  فریاد دینی هم سر بدهند. قلبا از شنیدن این یکی در خیابان های ادمونتون خیلی خوشحال شدم: لا اله الا الله، اسرائیل عدو الله … این یعنی برائت از مشرکین در خیابان های آمریکای شمالی و همه مرهون نفس مسیحایی خمینی!

نکته سوم این است که راه خدا مسیرش را باز می کند و معطل امثال مایی نیست که عنوان شیعگی علی بن ابی طالب – علیه السلام – را یدک می کشیم اما هزار ملاحظه ما را از ادای وظایف مهممان باز می دارد. شاید در سالهای قبل و حتی امسال بیش از حد روی جوامع شیعه در ادمونتون حساب کرده ایم و متاسفانه حمایت و مشارکت درخوری ندیده ایم. ایرانی ها را می گذارم آخر، اما مشارکت و کمک عراقی ها و لبنانی ها و پاکستانی ها و خوجه ها (اصالتا هندی و آفریقایی)  هم تعریفی نداشته است. عراقی ها شاید بیشتر دغدغه مسائل عراق راداشته باشند، بقیه را هم نمی دانم. افتخار من به ایرانی بودنم یکی واقعا به دلیل این است که امام خمینی هم ایرانی است، روز قدس در ایران متولد شده و همچنان قلبش در تهران و سایر شهر های ایران از همه جا قوی تر می تپد. خبیث ترین دشمنان اسلام رو در رو و سینه به سینه کشورم صف بسته اند و ملتی که من جزئی از آنم همچنان پای هزینه های حرف های حقش ایستاده است. می دانم که دوستان زیادی در اینجا توجیهاتی در مقابل این حرف ها دارند و بنا به مصالحی که به نظرشان مهم هستند، یا در برنامه های از این دست شرکت نمی کنند و یا با هرگونه اطلاع رسانی در این زمینه از سوی مراکز ایرانی مخالفند. اما وقتی شرایط این روز های غزه، مساله امسال روز قدس و سایر تجمعات از این دست را واقعا به مساله ای انسانی و بین المللی تبدیل کرده، شنیدن بعضی از حرف ها که در این چند سال و از جمله امسال به دفعات شنیده ایم – و اینجا به دلایلی نمی آورمشان – غمی در دل آدم ایجاد می کند. شاید خواننده فکر کند مثلا از مراکزمان خواسته ایم که به عنوان پشتیبان مالی مراسم کمکی کنند، یا سخنرانی را به مراسم بفرستند و اعلام موضعی کنند، یا مثلا در اخذ مجوز تجمع و راهپیمایی از اعتبار مراکز خرج کنند، یا مثلا لوگوی مرکز پای پوستر اطلاع رسانی برنامه درج شود که شاید به برنامه اعتبار و رسمیت بیشتری ببخشد. نه! تنها خواسته شده که همانطور که عمده مراکز اهل سنت و شیعیان (و شاید کلیساهای خاصی که این درخواست از آنها هم شد) ایمیل زمان و محل برگزاری برنامه را احتمالا به همراه پوستر برنامه به دریافت کنندگان ایمیل هایشان «فوروارد» کرده اند، یک ایمیل ساده را «بازنشر» کنند، همین. حتی خودشان لازم نیست دعوت کنند. در این چندسال، یا ایمیلی برای مخاطب ایرانی ارسال نشده، یا متنی بسیار ضعیف و با تاخیر فرستاده شده و یا اطلاع رسانی از آدرس ایمیل های شخصی صورت گرفته است. تجربه این سالها به همه آموخته که اگر روال همین باشد، بعد از این امید به ارسال شدن چنین ایمیل هایی، امید بیهوده ای است که متاسفانه ارزش صرف و قت و انرژی ندارد.

به هرحال قضایای امسال فلسطین و غزه و اعلام موضع مردم مسلمان و غیر مسلمان در سرتاسر جهان و مرور نظرات در فضاهای مجازی نشان داد که شرایط با قبل بسیار متفاوت است و هزینه وحشیگری و اشغالگری صهیونیست ها دارد بالاتر می رود. انشاالله روزی برسد که سردمداران ملت های مسلمان هم در خودشان انگیزه و جرات تکرار موضع حق ملت هایشان را ببینند و بیش از این با نفاقشان و دوستیشان با دشمنان اسلام، به اسلام عزیز و پیامبر آن خیانت نکنند.

 

خمینی

«روز قدس یک روز جهانی است. روزی نیست که فقط اختصاص به قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفین با مستکبرین است. روز مقابله ملت هایی است که در زیر فشار ظلم آمریکا و غیر آمریکا بودند، در مقابل ابرقدرت هاست. روزی است که باید مستضعفین مجهز بشوند در مقابل مستکبرین و دماغ مستکبرین را به خاک بمالند. روزی است که بین منافقین و متعهدین امتیاز خواهد شد. متعهدین این روز را روز قدس می دانند و عمل می کنند به آنچه باید بکنند. و منافقین آنهایی که با ابرقدرت ها در زیر پرده آشنایی دارند و با اسرائیل دوستی در این روز بی تفاوت هستند، یا ملتها را نمی گذارند که تظاهر کنند.»

با همه این حرف ها، در همه موفقیت هایی از این دست فقط دست خدا نمایان می شود، نه امثال مایی که همه ضعیفیم و ممکن است به چندین جای کارمان و برخورد هایمان هم ایراد وارد باشد و هست. امید همه ستمدیدگان جهان و جهادگران در راه خدا هم به تحقق وعده های خداست که وَلَيَنصُرَنَّ اللَّـهُ مَن يَنصُرُهُ و اینکه إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا!

Read Full Post »